Beşiktaş ve Koşuyolu Günlüğüm

Herkese sıcacık merhaba :)

Öncelikle burayı ihmal ettiğim için herkesten çok özür diliyorum. Daha sık güncellemeye özen göstereceğim bu sefer.. 

Aldım kahvemi yanıma müziğimi de kısık seste açtım sonunda anlatmaya hazırım. Sende burayı açıp okumaya başladığına göre sende hazırsın değil mi? Öyleyse başlıyorum.. Bir yer anlatacağım ki gittiğim zaman gerçekten hayran kalmıştım. Ama onun öncesine yani biraz başa saracak olursak; uzun zamandır yengem 'kendini ayarla da vakit geçirelim' diyordu. Kendimi ayarladım ve aradım. Beşiktaş'ta buluştuk önce. Sürpriz olarak amcamda çıkageldi iyi de oldu. :) Hasret giderdik... Aslına bakarsanız yengemle ve amcamla görüştüğümde artık çocuk gibi değil de yetişkin olarak herşeyi olduğu gibi ve benimde 'isteklerimi' göz önünde bulundurarak konuşmaları gerçekten o kadar hoşuma gitti ki duygulandım açık söylemek gerekirse. Kısacası hayattan bahsettik. Ayrıca yenge-amca kimliğini kenara bırakıp abi - abla gibi konuşmaları oldukça etkiledi beni..

Nelerden mi konuştuk? Onu mu merak ediyorsun? Söylüyüm tabii.. Kararsızlığı bir kenara bırakıp nelere öncelik tanımam gerektiğini ve gerçekten ne istediğimi planlayıp bir yol haritası hazırlamak üzerine bir sohbet oldu daha çok. 

Bu arada Beşiktaş'ta da çok vakit geçiremedik bir telefon küçük kuzenimin rahatsızlandığını öğrendik :( Hemen bir plan değişikliği yapıp tabi bu arada yengem hazır bulmuş beni de kaçırır mı ? Bende geçtim karşı tarafa.. İşlerimizi hallettikten sonra tatlı yiyelim dedik ama keşke demez olaydıım...

Neden mi?

Bir tatlı canavarını tam tatlıların göbeğine atarsan kendinden geçer mi? Geçeeeerr  hem de çok güzel geçer..

Yerin adı Ceviz Ağacı Koşuyolu'nda.. Mekana girdiğinde bütün tatlı, pasta ve çikolata çeşitleri sana kucak açıp sanki 'merhaba beni yiyebilirsin' diye avazları çıktığınca bağrıyordu. Arka bahçe'ye geçmek için tabi tatlı çeşitlerinin içinden geçmek biraz beni zorladı çünkü 'nasıl bir yer böyle Allahım? ' diye diye oturacağımız masaya vardık sonunda. Ama tabi masaya varmakla iş bitmiyordu en zoru sanırım o kadar tatlı çeşitlerinden hangisini yiyeceğimi seçmek olacaktı ki öyle de oldu açıkçası. Gerçi ben karar veremeyince görevi yengeme pasladım. :)  Siparişlerimiz gelince bir aşk yaşamışım ki sormayın valla yok böyle bir tat... Bir de bütün tatlı çeşitlerini kendileri günlük olarak yapıyorlarmış..

Biraz parkta yürüdükten sonra evin yolunu tuttuk. Ama bir gidin görün derim ! Bana hak vereceksiniz..

Bir dahaki yazı da görüşmek üzere :)